المقصود ، چون امير از قضايا فراغت يافته مراجعت نمود ، ابو بكر به آن سرور گفت : يا رسول اللّه ، از من چه صادر شد كه از قرائت سورهء برائت منع فرمودى ؟ آن سرور فرمود : اى ابو بكر ، هيچ امرى از تو به وقوع نيامده و منقصتى به حال تو راه نيافته . تو مصاحب منى در غار ، اما جبرئيل آمده گفت : فرمان الهى چنين است كه اداى اين كار ننمايد الّا تو يا كسى كه از تو باشد . » منقبت : در صحيح ترمذى و مشكوة از ابن عباس و در مسند حنبل و صحيح نسائى و هدايت السّعداء از زيد بن ارقم و از ابن عباس و براء بن عازب مروى است كه گفتند : « چند كس از اصحاب رسول در مسجد درها را باز كرده بودند . آن سرور فرمود : ببنديد آن درها را به غير در على بن ابى طالب . پس بعضى از مردم در اين باب سخنان گفتند . چون حكايت به سمع اشرف اقدس نبوى رسيد ، برپاى خاسته حمد و ثناى بارى تعالى گفته فرمود : اما بعد به درستى كه من به سدّ اين ابواب امر كردم به غير باب على . پس يكى از شما در اين باب سخن گفته ؛ و اللّه كه من هيچ نبستم و نگشادم تا هنگامى كه به آن مأمور نگشتم . » فرد : گشايش از درِ ديگر مجو به غير على * كه غير باب على را به گل برآوردند منقبت : در مسند احمد بن حنبل از ابن عمر مروى است كه گفت : « به درستى كه به مرتضى على سه فضيلت داده شد كه اگر يكى از آن فضايل مرا باشد ، دوست‌تر است نزد من از شتران سرخ‌موى ؛ يكى آنكه ) رسول ، بتول را به وى داد ؛ دويّم آنكه ) جاى داد او را در مسجد كه حلال نيست مرا در آن مسجد ، آنچه حلال است مر او را ( يعنى رسول به او رخصت داده كه جنب در مسجد رود ) ؛ سيّوم آنكه ) روز خيبر علم به او عطا نمود . » مؤلف گويد : نقل مذكوره در صواعق محرقه از عمر بن الخطاب نيز منقول است . منقبت : در روضة الصّفاء و روضة الاحباب و حبيب السّير و معارج النبوّة مسطور است كه : « اهل سير - رحمهم اللّه - آورده‌اند كه : در سال دهم از هجرت آن سرور را - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - با